ՆԱ...

Հիշում եմ,առաջին իսկ հայացքից
Իմ սիրտը սրտիդ անբաժան կպել է,
Իսկ դու? Իսկ դու հիշում ես ինձ?
Ես նա եմ, ով քեզ ԱՄՊԻ ՉԱՓ սիրել է…

Զգում եմ, ինչպես քո սրտի զարկից,
Իմ սրտի զարկն անվերջ թուլանում է,
Իսկ դու? Իսկ դու զգում ես ինձ?
Ես նա եմ, ով քեզ ԱՄՊԻ ՉԱՓ սիրում է…

Ճանաչում եմ քեզ միայն մի կոմից,
Քանզի հոգիդ հեռու պահեցիր…
Իսկ դու արդյոք ճանաչում ես ինձ?
Ես նա եմ, ով քեզ ԱՄՊԻ  ՉԱՓ կսիրի…

Դե…? փորձում ես ինձնից խուսափել?
Էլ ինչ ասեմ?.... Խուսափիր:
Ես նա եմ, ով ուզում էր ապրել…
Ես նա եմ, ում դու սպանեցիր…

Ես ու Սերը իմ...

Անցյալից չեմ փորձի փախչել,

Դու եղել ես, չեմ կարող ժխտել:
Այս ցավից չեմ կարող չայրվել,

Ես սիրել եմ չեմ փորձի մերժել:

 Ինձանից առավել ով է քեզ սիրել,

Ինձանից առավել  ով է ցավել?

Բաց երկնքի տակ` ուր աստղերն  են միշտ վառվում,

Ուր անձրևն է միշտ մաղում,

Հիմա ես եմ արտասվում:

Բաց երկնքի տակ` հենց այստեղ ինձ թողեցիր,

Այստեղ որոշեցիր. կարևոր չենք քեզ Ես ու Սերը իմ:

Ամեն ինչ սուտ է միշտ եղել,

Թե ինչու եմ քեզ այսպես սիրել?

Կուրացել,չեմ հավատացել,

Որ կարող էիր ինձ թողնել:

 Ինձանից առավել ով է քեզ սիրել,

Ինձանից առավել  ով է ցավել?

Բաց երկնքի տակ` ուր աստղերն  են միշտ վառվում,

Ուր անձրևն է միշտ մաղում,

Հիմա ես եմ արտասվում:

Բաց երկնքի տակ` հենց այստեղ ինձ թողեցիր,

Այստեղ որոշեցիր. կարևոր չենք քեզ Ես ու Սերը իմ:

Ես ու Սերը իմ.....

Copyright © Sirusho

You Are My Sunshine

You Are My Sunshine
My only sunshine.
You make me happy
When skies are grey.
You'll never know, dear,
How much I love you.
Please don't take my sunshine away

The other nite, dear,
As I lay sleeping
I dreamed I held you in my arms.
When I awoke, dear,
I was mistaken
And I hung my head and cried.

Just live your life!

Երբեմն հետ ես նայում ու հասկանում ես, որ դեռ ոչ մի բան չես արել: Կամ էն ինչ արել ես, քո համար չես արել, կամ ավելի ճիշտ ասած, քո ուզածով չես արել: Ու փոշմանում ես... Բայց մեկա շարունակում ես նույն սխալը գործել: Ու ամեն անգամ նայում ես հետ ու զգում ես, որ չէ , էլի քո ուզածով չարեցիր: ԲԱՅՑ ԻՆՉԻ? Ինչի ինչ որ բան անելիս մենք հաճախ մտածում ենք թե " Վայ տենաս էն մեկը ինչ կմտածի" կամ "չէէ էս մեկը սենց կմտածի" ու ամեն անգամ մեր ուզածը չենք անում: Ու ամեն անգամ ինքներս մեզ խոստանում ենք թե "վերջ, էս վերջին անգամն ա սենց, ում ինչ գործնա ես ինչ եմ անում" ու էլի կրկնում ենք նույն սխալը:
Ախր պարզապես պետք է ընդունել ու հասկանալ, որ մի կյանք ենք ապրում, ու չպետք է ապրենք հարևանի, բարեկամի կամ ինչ-որ մի կորած ծանոթի թերի ու սխալ կարծիքի համար, այլ պետք ա ապրել մեզ համար: Վերջի վերջո մեր կյանքն է չէ, հո իրանցը չի...Ու պետքա պռոստը ԱՊՐԵԼ ՄԵՐ ԿՅԱՆՔՈՎ! ու ոչ թե փորձել հարմարեցնել այն սավսեմ օտար մեկի կարծիքին...
Գիտեմ հիմա կարդում ես ու մտածում ես "Ես իմ համար եմ ապրում, ոչ թե ուրիծի կարծիքի", բայց հլը մի վայրկյան հետ նայի, հիշի սաղ, վերլուծի ու անկեղծ ասա ԴՈՒ ԻՐՈՔ ՔՈ ՈՒԶԱԾՈՎ ԵՍ ԱՊՐՈՒՄ?
Էհ... էս էլ ա էն թեմաներից որի շուրջ անվերջ կարելիա ծավալվել, բայց մեկա ուրիշին ասելը հեշտա առաջին հերթին ինքդ քեզ պետք ա համոզես JUST TO LIVE YOUR LIFE...

Մոլիտվա....

Անկեղծ ասեմ ինքս էլ չգիտեմ ինչի պոստի վերնագիրը որոշեցի հենց «Մոլիտվա» դնել, և ոչ թե ասենք «Աղոթք»: Երևի պատճառը վերջերս մտքիս մեջ պտտվող երգն է` սերբ երգչուհի Մարիա Շերիֆովիչի Մոլիտվան:

Չեմ ուզում խորանալ կրոնական թեմաներով , բայց խոսելում եմ աղոթքի մասին:

Մեր օրերում մարդկության մեծամասնությունը սկսում է աղոթել մենակ այն պահին երբ թվում է թե գտնվում է անելանելի իրավիճակում: Բայց քչերն են նկատում, որ մեր աղոթքը մեր մեջա, ու միշտ մեզ հետ: Աղոթքն էն չի , ինչը ասում եք բարձրաձայն կամ մտքում` դիմելով Աստծուն, աղոթքը ոչ մեր շուրթերին է, ոչ ուղեղում, աղոթքը միշտ մեր սրտերում է: Ու անգամ էն մարդիկ, ովքեր չեն հավատում ու ընդհանրապես չեն աղոթում, միշտ իրենց սրտերում ունեն պահած աղոթք: Իրենք էլ չգիտեն էդ մասին: Ուղղակի  նրանք դա այլ կերպ են կոչում: Եվ վերջիվերջո` Աղոթքը դա մեր Հույսն է: Հույսը, որ մեզ ուժ է տալիս հավատալու , որ ամեն ինչ լավ կլնի:

 Պետք չի նստել ու սաղ պրոբլեմները թողած մենակ աղոթել: Պետք է պարզապես պայքարել ու հաղթահարել այդ ամենն` աղոթքը սրտներումս պահած: 

Ու հիմա ես ունեմ աղոթելու կարիք: Թե ինչի համար ու ինչպես եմ աղոթում Աստված լավ գիտի:

Բաժանում...

Լուսնի ոսկեզօծ շողերի ներքո

Մի օր երկու սիրտ բաբախում էին ու հետո լռում,

Գիշերվա մեղմիկ զեփյուռը սիրո

Զրնգում էր զիլ ու երգ էր հյուսում:

Դա երգն էր նրանց հենց այն մասին,

Որ ուրվականները գիշերվա շեմին

Միմյանց գրկեցին, ու կարոտագին իրար նայեցին,

Երկինք սլացող արծվի ճանկերում միաձուլվեցին

Ու կախարդական կիրքը համտեսած փոքրիկ վագրերը զուսպ մռնչացին:

Լուսնի ոսկեզօծ շողերի ներքո

ևս մեկ այլ օր

Հենց այն սրտերը, որ միաձուլվեցին,

Հենց նույն ոսկեզօծ լուսնին վկա դարձրին

Ու չուզենալով, զեփյուռի` քամու վերածված վնգստոցի տակ
Սրտերը կոտրին ու բաժանվեցին:

© Արման Սահակյան

Ես քեզ սիրում եմ...

Ես քեզ սիրում եմ, բայց քանի անգամ կարող եմ ասել,
Ինչո՞ւ այդ մասին նորից ու նորից բարձրաձայն խոսել.
Ավելին կուզես՝ ես քեզ պաշտում եմ,
Բայց և ատում եմ նորից բարբառել արդեն ասվածը,
Իմ ականջներով հազար անգամ արդեն լսածը.
Չէ որ դու վաղուց իմ էությունը, իմաստն ես դարձել,
Իմ լուսաբացը այդ դու ես բացել,
Իմ այգում բոլոր վառ ծաղիկները իրենց թերթերին
Հետքերն են կրում հենց քո մատների:
Դո՛ւ՝ իմ հեքիաթը… իմ առավոտը… իմ լուսաբացը…
Ես քեզ սիրում եմ ոչ թե ամեն օր տեղին անտեղին անունդ տալով,
Այլ սրտիս խորքում քեզ հավատալով,
Քեզ հետ կիսելով խինդն ու կարոտը իմ սիրող սրտի`
Ապավինելով քո լույսին մաքուր, քո առավոտին…
Ես քեզ սիրում եմ, բայց քանի անգամ կարող եմ ասել
Ինչո՜ւ այդ մասին նորից ու նորից բարձրաձայն խոսել…

Բանաստեղծության հեղինակը ես չեմ

Չգիտեմ էլ ով ա

Բայց շատ եմ սիրում էս բանաստեղծությունը, որոշեցի կիսվեմ:

P.S. եթե ինչ-որ մեկը հեղինակին գիտի, ասեք էլի:

...3...

Եթե ինձ տան 3 տարի

Դաժան մի կյանք , որ ես ապրեմ`

Ես կուզենայի , որ քո բարի

Ջերմ աչքերի ներքո հանգչեմ:

Եթե կյանքով այս երկրային

Պիտի ապրեմ 3 ամիս`

Ես կգտնեի իդեալին,

Որ սեր տա քեզ` սիրելիիս:

Թե ունենամ 3 շաբաթ

Լոկ 21 օր? Ինչիս են պետք?

Թող որ դրանք դառնան վայրկյան

Ու քո կյանքից կորչեմ անհետ...

Երբ 3 օր մնա կյանքիս,

Ու ես հասնեմ մայրամուտիս`

Կուզեմ , որ ինձ չճանաչես,

Լուռ հեռանամ` դու չտխրես....

Copyright © Արտուշ Ռուշանյան

Equality in all of us!

Բարև :)I'm back again...
The all last week i was busy on the GYUF's "Socail inclusion of young people with fewer opportunities through cultural and artistic activities" seminar in Yerevan! That was realy cool! I was having great time, meeting new friends and partners :) Thanks to organozators for that great project!
I'm glad to introduce you a short movie dedicated to Equality in our society and disabled people! Hope you'll like it! All the scenes were captured during the project...

Մեծ քայլեր փոքր քաղաքում...

Այսօր` Ապրիլի 8ին, Գյումրիում երիտասարդական մտերմիկ միջավայրում Ռոքային Բում էր:!!!

Նվագում էին մեր դասընկերները: Սկսնակ երաժիշտներ, որոնց հաստատ մեծ բեմեր են սպասում:

Գյումրու համար նման հավաքույթները բավականին մեծ իրադարձություն կարելի է համարել,, քանզի

Ինձ ներեցեք...

Էն սաղ մարդիկ ում սիրել եմ,ում սիրում եմ կամ կսիրեմ

Էն սաղ մարդիկ ում ներել եմ,նեղացրել եմ ու վշտացրել

Էն սաղ մարդիկ ում թողել եմ,ում մերժել եմ ու կմերժեմ

 ու էն մարդիք որ սիրեցին, որ թողեցին , որ հեռացան....

.....ինձ Ներեցեք:.

Ես պարզապես էն եմ ինչ կամ...

ում համար լավ, ում համար վատ......

բայց թե էս եմ...ու չեմ փոխվի...

Ըդունում եք?-Սենց ընդունեք...

իսկ եթե ոչ ինձ ներեցեք:.

Просто ասեք որ ներում եք:.

Չներելով թեկուզ ասեք , գոնե մի քիչ թեթևանամ...

P.S.այս տողերը իմ գրառումներից մեկի մի մասն են... ուղղակի շատ եմ սիրում էս տողերն ու որոշեցի առանձնացնել...

Դող... միայնություն... ու էլի նույն ցավը...

-Այ տղա էս ուր ես?

-Օֆիսում եմ Արմ ջան...հլը աշխատում եմ...

-Էս ժամին... արդեն 8ն ա 6ին գործդ պրծնում ա, խի ես էսքան մնացել?մենակ ես?

-Օֆ եսիմ է... Սեդան էլ ա ստեղ, իրա պատճառով եմ մնացել...գործից գործա բացում:

- :) Հա Սեդուլը միշտ էլ էդպեսա... դե նայի շուտ պրծի գնա տուն:

-Բա իմացար... Սեդան էսօր հետս նամյոկներով էր խոսում... աչքիս ինքը իմ հանդեպ անտարբեր չի... Ճնայած վաղուց էի զգացել դա, բայց էսօր մի տեսակ սիրահետում ա....

-Արթ լուրջ ես ասում? Բա դու իրա հանդեպ ոնց ես?

-Եսիմ... ինքս էլ չգիտեմ...չնայած նամյոկները դուրս գալիս են...հիմա էլ կանչումա իրա սենյակ, չգիտեմ գնամ թե չէ, սիրտս մի բան գուշակումա , որ գնացի մի բան կլնի հաստատ...

-Յաաա... գնա այ տղա :D  Գնա , թող մի բան ըլնի, հետո տպավորություններով կկիսվես ;)

-Լավ ցավտ տանեմ, էն գործերի մոմենտով էլ որ ցերեկն ասիր, տուն հասնեմ կզանգեմ ուղարկի: Հելնեմ տեսնեմ ինչա ասում թողեմ գնամ տուն, գլուխս ցավումա: :(

****

Արմինեն ու Արթուրը մանկության ընկերներ չէին, բայց վերջին մի շաբաթվա ընթացքում էնքան էին մոտիկացել, ընկերացել որ ասես իրար  հետ 100 տարի ընկերություն արած լինեին:Իսկ Սեդան ու Արմինեն վաղեմի մտերիմ ընկերուհիներ էին...

Տեսնես ինչից է....

Տեսնես ինչից է, որ ամեն անգամ

Քեզ տեսնելիս ժպտում եմ ես ակամայից?

Ու ամենախիտ մառախուղն անգամ

Դառնում է պայճառ նույնիսկ արևից,

Պայծա~ռ?Չէ, դա ինչ է քո փայլի դիմաց?

''Պայծառ''ը ավաղ շատ նուրբ է ասված,

Դու լույս ես, որ կտրելով երկրային կյանքից 

Տանում ես հեռուն, կուրացնում հոգիս...

Տեսնես ինչից է,որ նկարդ անգամ

Իմ սիրտը սիրող պոկում է տեղից...

Իսկ կույր հոգիս, այնքան թուլակամ

Չի տնքում անգամ սրտիս ցավերից:

Մինչդեռ  երեսիս արցունքն է սառչում

Այլևս անսիրտ մարմինս է դողում,

Բայց... վերջում անգամ ինքս ինձ հարցնում եմ

Տեսնես ինչից է, որ քեզ շատ սիրում եմ? :(

.:::.Մի վեբ ծրագրավորողի բլոգ.:::.

Ողջույն ընթերցող ջան ;) Այսօր ուզում եմ Ձեզ ներկայացնել "Մի վեբ ծրագրավորողի բլոգ"-ը: Բլոգի հեղինակը Վարդան Գրիգորյանն է, ով որոշ սոց ցանցերում ավելի հայտնի է AJMikzer նիկով: Հիանալի վեբ ծրագրավորող, բլոգգեր, ցանցային ադմինիստրատոր, հաղորդավար, (մնում էր ավելացնեինք սպառծմեն, կոմսոմոլ և այնլ և այնլ) Վարդանին ես վերջին 2 օրում բացահայտեցի նաև որպես բավականին տաղանդավոր բանաստեղծ: Նրա ստեղծագործ էության արդյունք հանդիսացող "Սիրահարվել եմ", "Կանգնիր Ժամանակ", "Պատկերացրեք", "Վերադառնում եմ" բանաստեղծություններն անտարբեր չեն թողնի ոչ մի ընթերցողի: Բլոգում տեղ են գտել նաև Բլոգինգային նյութեր, Խորհուրդներ, Հոդվածներ, Google գործիքներ, Մտորումներ և այլն: 

Կարծում եմ այս բլոգն այն դեպքերից է որի մասին պետքէ քիչ խոսել, բայց որը ուղղակի անհրաժեշտ է կարդալ: Վայելեք`

"Մի վեբ ծրագրավորողի բլոգ" :

Հաճելի օր ձեզ! :)

.:::.Arxangelo's blog.:::.

Բարև: Առաջին հերթին կուզենայի ևս մեկ անգամ սրտանց շնորհավորել Արամ Հակոբյանին (Arxangelo-ին) stand alone բլոգ բացելու կապակցությամբ ու, հուսալով որ բոլորդ կմիանաք իմ բարեմաղթանքներին, ցանկանալ ծաղկուն բլոգեռական գործունեություն, անսպառ ընթերցողների հոսք ու հետաքրքիր մեկնաբանություններ:

Arxangelo-ն ըստ իս առանձ այն էլ հայ ամենահայտնի բլոգեռներից է, որն ամրապնդել է իր դիրքերը հայկական բլոգոսվեռայում և վիրտուալ իրականության մեջ: Կարդալով Բլոգը, կհամոզվեք հեղինակի` Արամի, մտքի անսահման թռիչքի, գրելու տաղանդի ու հոյակապ մարդ լինելու մեջ: Չէ որ միայն լավ մարդը կարար գրեր նման հետաքրքիր հոտվածներ շատ հետաքրքիր թեմաներով, միայն անսահման սիրով լի սիրտը կարար գրեր նման գեղեցիկ բանաստեղծություններ , որոնք իրենց դիպուկ մեկնաբանմամբ կխոցեն գեթ մեկ անգամ սեր ապրած յուրաքանչյուրին:

 Այստեղ կգտնեք նաև հետաքրիր նյութեր Հայաստանի, Երաժշտության, Մեր Մեծերի և առհասարակ Գեղեցիկի մասին: Համոզված եմ որ չեք փոշմանի այցելելով Arxangelo-ին:

.:::.Ձուկիկի Բլոգը.:::.

Ջաաան էս ինչ հավես Բլոգ ա? :D Չէ լուրջ եմ ասում ահագին ժամանակ է որ սենց հավեսով չէի կարդացել, մի տեսակ թեթև ու համով-հոտով կարդացվում են սաղ պոստերը: Հա, Մոռացա ասել` Սեդա Հակոբքյոխվյանի բլոգն է:) Եթե ուզում եք իմանաք ինչի համարա  Ձուկիկի բլոգը` կարդացեք այստեղ:Իսկ ըստ ինձ շատ հավես ու հաճելի բլոգ ա, հավես թեմաներով `

1. Աշխատանք
2. Թմրանյութեր
3. ՄուլԾիկներ :)
4. IT` www, համակարգիչներ, ինտերնետ և այլն
5. Գրական նյութեր

և շատ ու շատ այլ հետաքրքիր գրառումներով նյութեր:

Շնորհակալ եմ Ձուկիկին նման լավ բլոգի համար  ու ցանկանում եմ անսպառ թեմաներ, ընթերցողների մեծ բանակ ու հետաքրքիր մեկնաբանություններ :)

Չընթերցված նամակներ...

Հաճախ լինում են դեպքեր, երբ ինչ-որ մեկին` լինի դա շատ հարազատ մարդ, թե ընդհանրապես օտար մեկը, ուզում ես պատմել... պատմել ամենինչ քո մասին, հաղթահարածդ դժվարությունների, տանջանքներիդ մասին, պատմել հոգուդ ամենախորքում պահված ամենամեծ գաղտնիքը ու հուսալ...հուսալ որ կհասկանա, կընդունի, մի գուցե կների կամ որոշ դեպքերում անգամ երես չի թեքի... Համաձայնեք անթերի մարդ չկա, ու բոլորս էլ սխալական ենք, մեղսավոր... և որ բոլորս էլ ունենք ներված, և ամենակարևորը հասկացված լինելու հավասար իրավունք...

Բայց շատ հաճախ, նման դեպքերում կորցնում ես խոսելու ունակությունը, մտքիցդ հօդս են ցնդում բոլոր բառերը, չգիտես ինչ ասես, ինչպես ասես... Եվ հենց միայնակ խորհելու պահերին են , որ մտքերդ անկախ քեզանից ճիշտ շարադրվում են ու ավելի քան պարզ արտահայտում այն ինչ կուզենաիր ասել, կուզենայիր բայց չկարողացար...

Ու շատ հաճախ մենք մտովի գրում ենք նամակներ... Շատ դեպքերում հուսալով որ այդ նամակները կկարդացվեն մեզանից հետո միայն, բայց... անպայման կկարդացվեն... Մտովի գրում ենք նամակներ ու պատմում ամենինչ մեր մասին, պատմում այն ամենն ինչ ոչ ոք երբեք չի իմացել, կիսվում ենք ամենամեծ գաղտնիքներով ու երազանքներով... Մտովի Գրում ենք նամակներ` հուսալով, որ մեզ կհասկանան, կընդունեն, մի գուցե կներեն կամ որոշ դեպքերում անգամ երես չեն թեքի... 

Շատ հաճախ այդ նամակները լոկ մտովի գրված չեն մնում, այլ գրվում են իրականում, և ոչ թե sms կամ էլեկտրոնային նամակ, այլ հենց  ձեռքով գրված` սևով սպիտակ թղթի վրա...

Ու շատ հաճախ... շատ հաճախ այդ նամակները չեն էլ ընթերցվում...

 

.:::.ԲախտուԲան.:::.

Բոլորիդ ուշադրությանն եմ ներկայացնում Անի Հարությունյանի բլոգը` ԲախտուԲանը:

Եվս մի շատ հետաքրքիր ու ամենակարևորը օգտակար խորհուրդներով լի մի բլոգ, որը ես ինքս հաճույքով եմ սկսել կարդալ :) Այստեղ կգտնեք ուշագրավ գրառումներ  առողջ սննդի, կյանքի, մեր օրերում ամենաթանգ բանի` ժամանակի մասին: Հետաքրքիր նյութեր կգտնվեն ալարկոտների համար` այն մասին թե ինչպես չալարել ալարել( մաս1, մաս2) :D

Բավականին օգտակար թեմաներ են քննարկված նաև ինքնազարգացման ու ինքնահաստատման վերաբերյալ: 

Հատկապես խորհուրդ եմ տալիս նաև կարդալ հեղինակի` Անիի, գիրքը` <<Նոր կյանքիդ առաջին 7 օրերը!!>>:

 Բլոգը բավականին պարզ է, ու հեշտ ընթեռնելի չնայած լուրջ կոնտետի:)

Այցելեք, կարդացեք, խորհուրդներ քաղեք... Չէ որ սա Բլոգ է Միայն Հաջողակների համար:)

.:::.Արաքս Պողոսյանի Բլոգը.:::.

Բարև.. Այսօր ձեր ուշադրությանն եմ ներկայացնում, շատ հետաքրքիր մի բլոգ` AraksoBlog-ը:

Միայն Բլոգի "I love..." խորհագիրը արդեն ասում է որ այստեղ գրառումներ են շատերի կողմից սիրված նյութերի , առարկաների, մարդկանց մասին...

Բլոգի հեղինակն է Արաքս Պողասյանը, որը լինելով սիրված կին, ավելի շատ գրում է ընտանեկան թեմաներով ` ընտանիք, հղիություն, տատիկ և այլն... 

Բլոգը շատ հետաքրքրիր ու հեշտ կարդացվող է, տեղ տեղ ավելի անձնականացված,ինչն էլ առանձնակի հետաքրքրություն է հաղորդում բլոգին: Սակայն Բլոգն այսքան սիրված ու կարդացվող չէր լինի եթե չլիներ հեղինակի յուրօրինակ գրելաոճը...

Կարճ ասած այցելեք, կարդացեք ու չեք փոշմանի :)

AraksoBlog-որովհետև մենք Թեդի Արջուկներ շաաաատ ենք սիրում ;)

.:::.Դիանա Եղիազարյանի Բլոգը.:::.

Մդաաաա.... :)

Շատ հավեսով մի բլոգ, որը "Shame on me" , շատ քիչ եմ այցելել: Բայց թե սխալս ուղղելիա: Ու որպիսի դուք էլ չկրկնեք սխալս` այցելեք Դիանայի Բլոգը: Պոեզիա, Одноклассники, Սեր, Գործնական ու Հումորային նյութեր, և առհասարակ գրառումներ խիստ տարբեր թեմաներով: Իսկ հեղինակի ստեղծագործությունների մասին ուղղակի խոսքերն ավելորդ են` հրաշալի է:

Բլոգը հետքրիրա կարդացվում, արագ, թեթև: Սա այն բլոգերից է, որտեղ կարաս մտնես, ցրվես, թեթևանաս ու պարզապես կարդաս, կարդաս, կարդաս....

Այցելեք և չեք փոշմանի...